|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Dizi Dizi Diziler... Okuldu, Dersaneydi, yazılıydı, sınavlardı...derken az bir zamanım(ız) kalıyor boş vakitlerde yapılması gereknler içiN...Dışarı çıkma gibi bi huyum da yok...Bu az zamanın da çoğunu bilgisayar başında, nette dolaşarak geçiriyorum. Tv izleme durumum pek iç açıcı değil açıkçası...Haberleri bile artık izlemiyorum. Netten takip edebildiğim kadarıyla...Ancak haberdar oldugum diziler vaR. Bu az zamanın çok az kısmını da bu dizlilere ayırıyorum. Çok fazla izlediğim sözylnemez ancak. Her hafta yeni bölümünü heyecanlar beklerdiklerim de oluyor haliyle her -pek- kültürlü türk insanı gibi... =) Şimdi izlediklerim hakkında kısa ksıa bilgiler vereyim... Parmaklıklar Ardında: Bir roman düşünün; her sayfasında sizi diğer sayfaya daha heyecanla baglayan bir roman...Sürükleyici bir olay örgüsü...İşte bu diziyi de izlemek kitap okumak gibi. O kdar güzel ve o kadar farklı bir konusu var ki; biten her bölümden sonra bir kitap bitirmiş ve o kitabın etkisinden kurtulamamış bir ruh haline bürünüyorum, mutlu oluyorum...İzlenesi bir dizi. Persembe günleri yayınlandıgı için tam olarak takip edemiyorum...
Arka Sokaklar: Bildiğiniz Polisiye..Güzel bir ekip ve oyuncu kadrosu ile heyecanlı, atraksiyonu bol bir dizi. Her bölümünü takip edemesem de okuldan eve geldiğimde ayaklarımı kanepenin en üst noktasına kadar uzatıp tekrarını izlemek ayrı bir keyif veriyor...Hafta içi hergün =) izleyin...< haberdar oldugum diziler vaR. Bu az zamanın çok az kısmını da bu dizlilere ayırıyorum. Çok fazla izlediğim sözylnemez ancak. Her hafta yeni bölümünü heyecanlar beklerdiklerim de oluyor haliyle her -pek- kültürlü türk insanı gibi... =) Şimdi izlediklerim hakkında kısa ksıa bilgiler vereyim... >> KONUNUN TAMAMINI GÖRMEK İÇİN TIKLAYIN
TRACKBACK URL: http://www.mynet.web.tr/trackback/17028
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 Gece...Yine kelimelere yeni anlamlar katmaya çalışarak anlatmaya teşebbüs ettiğim bir gece, bu gece...Neyi, nasıl anlatacağıma karar vermeden, nasıl dile getirmem gerektiğine bağlı kalmadan, beyin hücrelerimden, kelime hazneme akdar özgürlüklerle dolu bir ruh hali...ve yazmaya başlıyorum bu gece de yine. Sebepli veya sebepsiz, belli veya belirsiz bir yığın düşünceyi unutarak oynatmaya çalışıyorum kalemimi. Kalbimi tatile çıkardım...Mutlu ya da mutsuz banane..Gitsin uzaklara bu gece...ßeN.../üçNokta/...
Mutlu muyum üzüntülü mü...Ciddi miyim manyak mı..ya da düşünceli miyim boş melakolik mi...Gecenin sessizliğine kaptırmış gidiyorum tepetaklak devrik cümlelerimle; gee karanlık...sokaklar sessiz. Odamda tik-tak" saat sesi. İlham bekliyorum sessizliğe inat karanlık geceden, masa lambamın aydınlattıgı sandalyemde. Ruhum bedenimden çıkmış sanki...Kaçmış benden. Dolanıyor etrafımda nedensiz isyanlar içerisinde. O, birşeylere isyan edip ağlıyor..ben ise dinliyorum karanlık sessizlikte sessiz çığlıklarını ruhumun.Unuttum diyorum bu gece aklımdakileri...Kalb,me izin verdim diyorum bugece. Yok hüzün, yok tasa ve olamaz dert bu gece diyorum..Ama..Ama sanki onlar daha da yakarışlar içerisinde geliyor üzerime üzerime. >> KONUNUN TAMAMINI GÖRMEK İÇİN TIKLAYIN
TRACKBACK URL: http://www.mynet.web.tr/trackback/16863
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Geçmiş yıllar...Geçmiş zaman...Aradıklarım...Özlediklerim...Unutamadıklarım... tek gerçek; geri getirmek ne mümkün...İsyan etmek ne çare... Ancak gözlerimi kapatınca gidebildiğim o yıllaR... Ben 14-15 yaşındaki halimi istiyorum. O yılları istiyorum...Çocukça duygularımı istiyorum. Saf sevgilerimi, saf sevgilimi ve içimde yaşadığım o mutlulukları istiyorum. ama...geri getiremiyorum...o çocuklugumu, saflıgımı tekrar elde edemiyorum... Rüyalarımda görüyorum ancak o çocuk Nuri yi..Ancak gözlerimi kapatınca gidebiliyorum o güzel dostlarıma... Ömür boyunca o yolun, o zamanın yolcusu olacağım rüyalarımda... Ah o yıLLaR...Unutamadığım...ve unutamayacaklarım...Asla unutmayacağım..
TRACKBACK URL: http://www.mynet.web.tr/trackback/16853
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
KÖPEKLER Sokak köpeklerini bilirsiniz.Ne zaman nerde karışınıza çıkacakları belli değildir. İki arabanın arasından kafasını uzatır kimi zaman kimi zamn sie siz farkında olmadan peşinizden gelir...Kimi zaman da tam yolunuzun üzerindedir bu köpekler. İrkile irkile yanından geçersiniz.
Ancak bir husus vardır. Size zarar vermemesi için korkmamnız gerekmektedir. Korktuğunuzu belli ederseniz size havlamaya başlar ve sertleşir. Yahut kortuğunuzu belli etmezseniz ya da korkmazsanız o ordan size garip bakışlar atarken rahatça geçip gidersiniz. Hayat da böylediR! Karşınıza nerde nasıl çıkacağını bilmediğiniz köpeklerle doluduR hayat denen lanet olası sokak...İçinde bir sürü köpek vardır. Önlerinden korkmadan geçerseniz, aldırmazsanız, yolunuza bakarsanız birşeyleri başarabilirsiniz. Hayallerinize, hedeflerinize ulaşırsınız...Köpeklere izin vermeyin..Korkmayın..Azimle , büyük bir kararlılıkla yolunuza devam ediN...
TRACKBACK URL: http://www.mynet.web.tr/trackback/16807
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
120  Filmin tam çıkış tarihini hatırlamıyorum...Birkaç hafta oldu izleyeli. Film afişleri okulun dört bir yanında asılıydı.İnanın birkez olsun bakmadım Pek adam gibi adam Mustafa hocam açıklamasını yapana kadar...Çok etkilendiğini ve hepimizin izlemesi gerektiğini söylerken kaşlarını kaldırmıs, çok ciddi bir hava içerisindeydi...O dersin ardından gittim ve film afişini inceledim.Gercekten merak uyandırdı bende bi nebze... Pek fazla sosyal faaliyet imkanıı sunan okulumuz, Her hafta bir yere götüren oklumuz, şaşılası bir şekilde tüm öğrencilerini bu filme götürmeye karar vermiş.Her zamanki gibi yine günler öncesinden ilk hedef olan paralar toplanıyor.5'er Lira...Nihayet geliyor film günü. 5 Dklık uzun bir yolculukta hersey yasanıyor serviste.Halay çeken mi dersin çiftetelli oynayan mı...Sinema salonu tıklım tıklım. Film gişe yapcak sayemizde gibisinden espriler... Film başlıyor nihayet... Filmde, 1. Dünya Savaşı’nın ilk aylarında Rus güçlerine karşı savaşan ve cephanesi tükenen sınır birliğine cephane götürmek üzere gönüllü olan 120 Vanlı çocuğun kahramanlık öyküsü anlatılıyor.ve bitiyoR!... Hocasından öğrencisine kadar herkeste gözyaşı..Hiçkimse böyle olacağını tahmin bile edemzdi filmi izlemeden önce... Ağlamamak için benim de çok zor anlar yaşadıgımı söyleyebilirm.Ancak limite, maksimum seviyeye ulastıgında ben de tutamadm ve agladm.Servislere binip okulun yolunu tutuyorz.Gelirken yerinde duramayan biz" de en ufak çıt bile yok. Herkes dalmış bi yerlere g&ouini söylerken kaşlarını kaldırmıs, çok ciddi bir hava içerisindeydi...O dersin ardından gittim ve film afişini inceledim.Gercekten merak uyandırdı bende bi nebze... >> KONUNUN TAMAMINI GÖRMEK İÇİN TIKLAYIN
TRACKBACK URL: http://www.mynet.web.tr/trackback/16772
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 2 3 4 5 6
|
|
